Toate articolele publicate în ediţia nr. 291 a revistei Hakses

Martie 2020

Romen-Türk üst düzey askeri diyaloğu

Türk Deniz Kuvvetleri Genelkurmay Komutanı Amiral Adnan Özbal, 9-11 Mart tarihlerinde Romanya’ya resmi bir ziyarette bulundu. Adnan Özbal’ın Romanya ziyareti, iki devlet arasındaki Stratejik Ortaklık içindeki Romen-Türk askeri işbirliği programının bir parçasıydı. 10 Mart tarihinde Türk yetkilisi Milli Savunma Bakanı Nicolae Ciucă tarafından kabul edildi. Görüşmelerde Rumen-Türk savunma alanında işbirliğinin gelişimi üzerinde duruldu. Karadeniz’in güvenliği de görüşmeler sırasında analiz edilen önemli bir konuydu ve Romanya ile Türkiye arasındaki askeri işbirliğinin güçlendirilmesiyle desteklenebilecek bir hedef olan bu bölgenin istikrarı için en iyi önlemlerin alınmasının önemli olduğunun altını çizdi. Bakan Ciucă, Milli Savunma Bakanlığı basın açıklamasına göre “Karadeniz sınırındaki ülkelerin uyumu çok önemlidir ve bölgedeki tüm ülkelerin bölgede NATO desteği sağlamak için birlikte çalışmaları gerekmektedir.”
Türk Deniz Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı Amiral Adnan Özbal, Savunma Genelkurmay Başkanı Korgeneral Daniel Petrescu ile de bir araya geldi. İki yetkili toplantı sırasında, iyi ikili askeri ilişkilerin NATO Daimi Mayın Dövüş Grubu no. 2 Ocak (SNMCMG 2), Ocak 2020’de Romanya Deniz Kuvvetleri tarafından altı ay boyunca ve çokuluslu NATO tatbikatları sırasında devralındı. Ayrıca, hidrografik alandaki işbirliği de takdir edildi.
Romanya ve Türkiye arasındaki ikili askeri işbirliği son yıllarda, özellikle denizdeki ortak eğitim faaliyetleri ile, fakat aynı zamanda askeri askeri eğitim alanında, “Köstence Mircea cel Bătrân” Deniz Akademisi ve İstanbul “Piri Reis” arasında öğrenci değişimi yoluyla gelişmiştir.
İki deniz kuvvetinin temsilcileri arasındaki üst düzey askeri diyaloğu, Müttefik bağlamında Karadeniz bölgesinin stratejik profili ve Karadeniz’de özel olarak hazırlanmış NATO’nun tartışmalarıyla devam etti.
Romanya Deniz Kuvvetleri’nin bir basın açıklamasında gösterildiği gibi, “Romanya ile Türkiye Cumhuriyeti arasında 2011 yılında imzalanan Stratejik Ortaklık marjında, askeri deniz alanındaki Römen-Türk ikili işbirliği, katılımlar gibi sayısız eğitim faaliyetleri ile gerçekleştirildi, çok uluslu tatbikatlarda (“Deniz Kalkanı”, “Nusret” ve “Mavi Balina”) Rumen ve Türk askeri gemilerinin, saadece Kuzey Atlantik İttifakı bayrağı altında değil, aynı zamanda deniz eğitimi alanında, iki deniz kuvvetinin insan kaynağının profesyonelliğinin gelişmesinde ilerleme gösterildi.“
Amiral Adnan Özbal, Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçisi Füsun Aramaz ile de bir araya geldi. Ayrıca Türk yetkilisi Bükreş’teki Türk Şehitliğinde çelenk töreni gerçekleştirdi ve saygı duruşunda bulundu.
Türk Deniz Kuvvetleri Genelkurmay Komutanı Amiral Adnan Özbal, Romanya Deniz Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı Şef Amiral Dr. Alexandru Mîrşu’nun davetiyle Romanya’yı ziyaret etti.

Dialog militar la nivel înalt româno-turc

Comandantul Statului Major al Forţelor Navale Turce, amiralul Adnan Özbal, a efectuat o vizită oficială în România în perioada, 9-11 martie. Vizita amiralului Adnan Özbal în România s-a înscris în cadrul programului de cooperare militară româno-turcă, din cadrul Parteneriatului Strategic dintre cele două state.
În data de 10 martie, oficialul turc a fost primit de ministrul Apărării Naţionale, Nicolae Ciucă. Discuţiile au vizat evoluţia cooperării româno-turce în domeniul apărării atât în context regional, precum şi în cadrul Alianţei Nord-Atlantice. Securitatea Mării Negre a reprezentat de asemenea, un subiect important analizat pe parcursul convorbirilor, fiind subliniat faptul că este importantă adoptarea celor mai bune măsuri pentru stabilitatea acestei regiuni, obiectiv care poate fi susţinut prin consolidarea cooperării militare dintre România şi Turcia. „Coeziunea ţărilor riverane Mării Negre este esenţială şi este necesar ca toate ţările din zonă să colaboreze pentru a asigura cu sprijinul NATO securitatea în regiune”, a declarat ministrul Nicolae Ciucă, potrivit unui comunicat de presă al Ministerului Apărării Naţionale.
Comandantul Statului Major al Forţelor Navale Turce, amiralul Adnan Özbal, a avut o întrevedere şi cu Şeful Statului Major al Apărării, general locotenent Daniel Petrescu. Cei doi oficiali au subliniat, pe timpul întrevederii, că bunele relaţii bilaterale militare sunt evidenţiate şi în cadrul Grupării NATO Permanente de Luptă Contra Minelor nr. 2 (SNMCMG 2), a cărei comandă a fost preluată de Forţele Navale Române în ianuarie 2020, pentru o perioadă de şase luni şi în timpul exerciţiilor multinaţionale şi NATO. De asemenea, a fost apreciată şi colaborarea în domeniul hidrografic.
Cooperarea militară bilaterală dintre România şi Turcia s-a dezvoltat în ultimii ani în special prin intermediul activităţilor comune de instruire desfăşurate pe mare, dar şi în domeniul învăţământului militar de marină, prin schimbul de studenţi între Academia Navală „Mircea cel Bătrân” din Constanţa şi „Piri Reis” din Istanbul.
Dialogul militar la nivel înalt dintre reprezentanţii celor două forţe navale, amiralului Adnan Özbal, comandantul Forţelor Navale ale Republicii Turcia şi viceamiralul Alexandru Mîrşu, şeful Statului Major al Forţelor Navale Române a continuat cu discuţii referitoare la profilul strategic al regiunii Mării Negre în context Aliat, precum şi la prezenţa adaptată înaintată a NATO (Tailored Forward Presence) în Marea Neagră. Aşa cum se arată într-un comunicat de presă al Forţelor Navale Române, „în marja Parteneriatului Strategic dintre România şi Republica Turcia semnat în anul 2011, cooperararea bilaterală româno-turcă în domeniul naval militar a fost materializată prin numeroase activităţi de instruire, precum participări ale navelor militare româneşti şi turceşti la exerciţii multinaţionale („Sea Shield”, „Nusret” şi „Mavi Balina”), prin desfăşurarea de misiuni NATO în Marea Neagră şi Marea Mediterana, sub stindardul Alianţei Nord-Atlantice, dar şi prin proiecte educaţionale în domeniului învăţământului de Marină, pentru dezvoltarea profesionalismului resursei umane din cele două forţe navale.”
Amiralul Adnan Özbal a avut o întrevedere şi cu ambasadorul Republicii Turcia la Bucureşti, Füsun Aramaz. Tot la Bucureşti, oficialul turc a depus o coroană de flori şi a păstrat un moment de reculegere la Cimitirul Eroilor Turci.
Comandantul Statului Major al Forţelor Navale Turce, amiralul Adnan Özbal, a vizitat România, la invitaţia Şefului Statului Major al Forţelor Navale Române, viceamiral dr. Alexandru Mîrşu.

Investiţii TIKA în judeţul Constanţa

Agenţia de Cooperare şi Coordonare Turcă (TIKA) continuă seria investiţiilor în judeţul Constanţa prin două noi proiecte derulate la Constanţa şi Medgidia. Astfel, la începutul lunii martie, edilul municipiului Medgidia, Valentin Vrabie şi coordonatorul Biroului TIKA Bucureşti, Yasemin Melez Biçer, au semnat un protocol care are ca obiect stabilirea procedurilor care urmează a fi aplicate în vederea implementării proiectului, „Furnizare echipamente medicale şi dotări necesare Policlinicii Spitalului Municipal Medgidia”. Proiectul presupune furnizarea de echipamente de ultimă generaţie, necesare desfăşurării unor servicii medicale calitative, precum: computer tomograf, RMN, linie endoscopie-colonoscopie, doppler vascular, electromiograf, electroencefalofraf, ecograf cardiovascular.
Protocolul a fost semnat în prezenţa ambasadorului Republicii Turcia în Romînia, E.S. Füsun Aramaz. „Înainte de toate, doresc să îmi exprim bucuria că mă aflu astăzi la Medgidia, pentru a participa la ceremonia de semnare a acestui protocol. Medgidia este o localitate pe care am vizitat-o atât în calitate de consul al Consulatului General de la Constanţa, cât şi în calitate de ambasador al Republicii Turcia la Bucureşti acum. De fiecare dată când am vizitat Medgidia am făcut-o cu cel mai mare drag. Este o localitate care, pe lângă faptul că găzduieşte o numeroasă comunitate turco-tătară, se încadrează foarte bine în modelul interetnic dobrogean. Mă folosesc de această ocazie pentru a transmite încă o dată mulţumirile mele către autorităţile române pentru faptul că, respectând principiile acestui model, Dobrogea, întotdeauna au fost extrem de flexibile în ceea ce priveşte minorităţile, conaţionalii noştri turci şi tătari, permiţându-le să îşi promoveze valorile, să îşi vorbească limba maternă şi să îşi îndeplinească tradiţiile” a declarat Excelenţa Sa, doamna Füsun Aramaz, ambasador al Republicii Turcia la Bucureşti.
După semnarea protocolului, primarul Valentin Vrabie le-a mulţumit reprezentantelor Republicii Turcia în România pentru investiţiile Agenţiei de Cooperare şi Coordonare Turcă (TIKA) de la Medgidia. „Mulţumesc Republicii Turcia pentru finanţarea celor două proiecte atât de importante pentru sectorul sanitar din municipiul Medgidia! Reabilitarea şi dotarea ambulatoriului Medgidia cu aparatură medicală ultraperformantă vin de fapt în întâmpinarea nevoilor cetăţenilor din centrul Dobrogei, având în vedere faptul că această unitate medicală deserveşte peste un sfert din populaţia judeţului Constanţa” a declarat edilul Valentin Vrabie.
La semnarea noului protocol de colaborare dintre TIKA şi Primăria Medgidia a participat şi preşedinta filialei UDTR din localitate, prof. Vildan Bormambet.
În data de 6 martie, Agenţia de Cooperare şi Coordonare Turcă (TIKA) a semnat un protocol de colaborare cu Direcţia Generală de Asistenţă Socială şi Protecţia Copilului Constanţa pentru reabilitarea şi dotarea cu mobilier nou a Complexului de Servicii pentru Protecţia în Regim de Urgenţă a Copilului, a Cuplului Mamă-Copil şi a Victimelor Violenţei în Familie. Parteneriatul a fost semnat de secretarul general al judeţului Constanţa, Mariana Belu, directorul general al DGASPC Constanţa, Petre Dinică şi coordonatorul Biroului TIKA Bucureşti, Yasemin Melez Bicer. Potrivit parteneriatului, lucrările vor începe, la data de 9 martie 2020, iar pe toată perioada derulării acestora, beneficiarii (două mame împreună cu doi bebeluşi – beneficiari ai serviciilor oferite de Modulul Mamă-Copil şi alţi 12 copii – beneficiari ai Centrului de Primire a Copilului în Regim de Urgenţă) vor fi mutaţi în alte centre aparţinând DGASPC Constanţa. În baza protocolului de colaborare TIKA va finanţa lucrări de reparaţii, de recompartimentare a Complexului şi modernizare. De asemenea, centrul va fi dotat cu mobilier nou.

TİKA’dan Mecidiye deki hastaneye donanım desteği

Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı (TİKA) tarafından daha önce yenilenen Romanya Mecidiye Hastanesi poliklinik bölümünün modern ekipmanlar ile donatımı konusunda 6 mart 2020 tarihinde iş birliği protokolü imzalandı.
Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı (TİKA) tarafından daha önce yenilenen Romanya Mecidiye Hastanesi poliklinik bölümünün modern ekipmanlar ile donatımı konusunda iş birliği protokolü imzalandı.
Sultan Abdülmecid’in fermanı ile kurulan, Romanya’nın Köstence iline bağlı Mecidiye ilçesinde bulunan ve çevresindeki yerleşim yerlerinde yaşayan yaklaşık 150 bin kişiye sağlık hizmeti veren Mecidiye Hastanesi poliklinik bölümünün modern tıbbi ekipmanlarla donatımı için TİKA, Mecidiye Belediyesi ve hastane arasında protokol düzenlendi.
Mecidiye Hastanesi’ndeki imza törenine Türkiye’nin Bükreş Büyükelçisi Füsun Aramaz, Mecidiye Belediye Başkanı Valentin Vrabie, TİKA Romanya Koordinatörü Yasemin Melez Biçer, Türkiye’nin Köstence Başkonsolosluğu yetkilileri sayın Hasan Akdoğan, hastane yönetimi ve bölgede yaşayan soydaşlar katıldı.
Romanya Demokrat Türk Birliğin tarafında Eğitim Komisyon Başkanı Vildan Bormambet katıldılar.
Büyükelçi Aramaz, imza töreninde yaptığı konuşmada, “Mecidiye Hastanesi polikliniğinin tüm bölgedeki soydaşlarımıza ve Rumen dostlarımıza en iyi şekilde hizmet vermesi bizim için de bir gurur ve sevinç kaynağı olacaktır.” diyerek, bu projenin Türk-Rumen dostluğunun ve dayanışmasının en güzel örneklerinden biri olduğunu ifade etti.
İmzalanan protokolle hastaneye MR, bilgisayarlı tomografi, X-ray cihazı, 3 ultrason cihazı ve endoskopi-kolonoskopi cihazları TİKA tarafından sağlanacak.
1965 yılında faaliyete geçen Mecidiye Hastanesi, 45 yıllık hizmet süresince hiçbir tadilat ve bakım çalışmasının yapılmaması üzerine 2015 yılında Romanya Sağlık Bakanlığı tarafından yapılan denetimler sonucunda mevzuata uygun olmadığı gerekçesi ile kapatılmış, ihtiyaç duyulan modernizasyonun sağlanması için hastaneye 2 yıllık süre tanınmıştı.
Atıl halde bulunan Mecidiye Hastanesi poliklinik bölümünün, TİKA tarafından başlatılan yenileme çalışmaları geçen yıl tamamlanmıştı.

O nouă lege votată de Parlament în sprijinul angajaţilor şi elevilor musulmani

Parlamentul a votat în unanimitate în procedură de urgenţă în data de 10 martie, propunerea legislativă pentru completarea articolului 139 din Legea nr.53/2003 - Codul Muncii şi articolului 361 din Legea nr.1/2011 a educaţiei naţionale. Articolul I al Legii prevede ca „După alineatul 1 al articolului 139 din Legea nr. 53/2003 - Codul Muncii, republicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr.345 din 18 mai 2011, cu modificările şi completările ulterioare, se introduc două noi alineate, alin. (1’) si alineatul (12)”. Potrivit primului alineat, „Zilele de sărbătoare religioasă creştină în care nu se lucrează conform alineatului (1) şi care se serbează, în date diferite, în funcţie de cult, repectiv Vinerea Mare - ultima zi de vineri înaintea Paştelui, prima şi a doua zi de Paşti, prima şi a doua zi de Rusalii se acordă fiecărui salariat conform propriului cult.” Conform următorului alineat, „În cazul în care angajatorul oferă zilele de sărbătoare legală prevăzute la alin. (1), respectiv (1’), una din zilele libere de sărbătoare religioasă creştină dar a două culte diferite şi care se dubleză, se recuperează conform unui program stabilit de angajator.”
Articolul II al prezentei legi, prevede ca: „După alineatul (6) al articolului 361 din Legea nr.1/2011 a educaţiei naţionale, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr.18/2011, cu modificările şi completările ulterioare, se introduce un nou alineat, alin. (7), cu următorul cuprins: (7) Prevederile art.139 din Legea 53/2003 Codul Muncii, republicată, referitoare la sărbătorile legale libere şi la modul de stabilire a acestora se aplică întregului personal din învăţământ, respectiv beneficiarilor direcţi ai educaţiei şi formării profesionale.” Prin urmare, de prevederile legii vor beneficia nu numai cadrele didactice ci şi elevii musulmani.
Legea a fost adoptată de Parlamentul României, cu respectarea prevederilor art. 75 şi ale art. 76 alin (1) din Constituţia României republicată.
Potrivit declaraţiei deputatului Iusein Ibram, în expunerea de motive a proiectului legislativ se arată că: „iniţiativa legislativă propune aşadar ca ministerele de resort şi instituţiile de învăţământ la stabilirea zilelor libere să ţină cont atât de diferenţa dintre datele la care cultele creştine sărbătoresc Paştele cât şi de sărbătorile religioase ale altor religii recunoscute în România, potrivit Legii nr.489/2006. Astfel, va fi creat cadrul legal propice pentru ca toate cadrele didactice şi nedidactice din unităţile de învăţământ şi toţi elevii/ studenţii să beneficieze de zile libere pentru a se bucura de sărbătorile religioase proprii.”
Noua lege votată de Parlamentul României la începutul lunii martie vine să întărească climatul de respect pe care îl asigură populaţia majoritară credincioşilor altor culte religioase printre care se numără şi musulmanii.

SEDEP Öğretmen Akademisi “Diksiyon ve Güzel Konuşma” Kursu

SEDEP Kapsamında uluslararası etkinliklerden birisi daha tamamlandı. Öğretmen Akademisi çerçevesinde 01.03.2020 - 06.03.2020 tarihleri arasında Selçuklu Halk Eğitim Merkezi hizmet binasında açılan ve ilçemizden 20 öğretmenimizin de yer aldığı “Diksiyon ve Güzel Konuşma” kursuna Romanya/Köstence İl Mili Eğitim Müdür Yardımcısı İcbal Anefi ve 5 öğretmen katıldı.
Misafir öğretmenler program kapsamında; Selçuklu Belediye Başkanı Ahmet Pekyatırmacı, İl Mili Eğitim Müdürü Seyit Ali Büyük, Selçuklu İlçe Milli Eğitim Müdürü Turan Kayacılar’ı makamlarında ziyaret ettiler. Misafir öğretmenlerimiz eğitim sistemimizi ve öğretmenlerimizi tanıma imkânı buldular. Ziyaretlerde, bu tür programların gönül coğrafyamızla olan bağların güçlenmesine olumlu katkı sağlayacağı belirtildi.
Daha sonra ilçemizde SEDEP kapsamında faaliyet gösteren Trafik Eğitim Parkı, Selçuklu Belediyesi KOP Çocuk Kütüphanesi, Selçuklu Belediyesi Sanat ve Tasarım Atölyesi ve Sille Tabiat Okulu gibi okul dışı öğrenme ortamlarını ziyaret ederek inceleme imkânı buldular. Tropikal Kelebek Bahçesi ve Mevlana Türbesi gibi mekânların gezilmesi ile program sona erdi.

internet

Academia pentru Profesori SEDEP Cursul „Dicţie şi vorbire frumoasa”

În cadrul Academiei pentru profesori SEDEP, a avut loc cursul de “Dicţie şi vorbire frumoasă”, la care a participat şi un grup de cadre didactice din România / Constanţa. Grupul de profesori a fost coordonat de către inspector de specialitate din cadrul Inspectoratului Şcolar Judeţean din Constanţa, d-na İcbal Anefi.
Cursul s-a desfăşurat la Centrul de învăţământ public Selçuklu în perioada 01.03.2020 - 06.03.2020 şi au participat 20 de profesori din Konya.
Grupul de profesori invitaţi în cadrul programului au efectuat şi o serie de vizite de protocol: Primarul Selçuk, Ahmet Pekyatırmacı, Inspectoratul Şcolar Judeţean Selçuklu Seyit Ali Büyük, Inspectoratul Şcolar Zonal Selçuk, Turan Kayacılar. Profesorii invitaţi au avut ocazia să ne cunoască sistemul de învăţământ cât şi profesorii turci. Pe parcursul vizitelor, s-a afirmat că astfel de programe vor contribui pozitiv la întărirea legăturilor dintre cele două popoare.
În afara vizitelor oficiale şi de lucru echipa de profesori a descoperit şi punctele de atracţie istorice, turistice şi culinare din zona Konya: Parcul de educaţie a traficului, Biblioteca pentru copii a municipiului Selçuklu, Atelierul de artă şi design al municipiului Selçuklu şi Şcoala de natură Sille, care funcţionează în sfera SEDEP, Grădina Fluturilor Tropicali şi Muzeul Mevlana.

12 Mart Istiklâl Marşının Kabulü

İstiklal Marşı yazarı ve aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk milletvekilleri arasında yer alan Mehmet Akif Ersoy, Kurtuluş Savaşı sonrasında TBMM tarafından talep edilen İstiklal Marşı’nı hiçbir menfaat kabul etmeden yazmış ve Yüce Türk Milletine bağışlamıştır. 1921 yılında kabul edilerek İstiklal Marşı olarak ilan edilen marş, milli marş olarak yer almıştır.
Istiklal Marşı, Türkiye Büyük Millet Meclisinde 12 Mart 1921’de yapılan oturumda Türkiye’nin milli marşı olarak kabul edildi.
Kurtuluş Savaşı yıllarında ordudan bir istiklal marşı yazılması isteği gelmesi üzerine Maarif Vekaleti (Milli Eğitim Bakanlığı) 500 lira ödüllü bir yarışma açar. Bakanlık, yarışmaya gönderilen 724 şiirden 6’sını seçip bastırdıktan sonra milletvekillerine dağıtır. Ancak bu şiirleri yeterli bulmayan dönemin Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi (Tanrıöver), yarışmaya para ödülü olduğu için katılmadığını öğrendiği Burdur Milletvekili Mehmet Akif’e (Ersoy) bir mektup yazarak kendisinden yarışmaya katılmasını ister.
Meclisin 12 Mart 1921’de Başkanvekili İstanbul Milletvekili Dr. Adnan (Adıvar) Bey başkanlığında yaptığı toplantıda, Mehmet Akif’in şiiriyle birlikte 7 şiir ele alınır. Tartışmalardan sonra İstiklal Marşı olarak kabul edilen Mehmet Akif’in şiiri, Meclis kürsüsünden Bakan Hamdullah Suphi tarafından okunur.
Mehmet Akif ise para ödülünü almak istemez. Yarışmanın şartnamesi uyarınca almak zorunda olduğu belirtilince, Mehmet Akif, parayı “Darül Mesai” adlı bir yardım kurumuna bağışlar.
Marşın kabulünden sonra Maarif Vekaleti bu kez beste yarışması açar. 24 müzisyenin katıldığı yarışmanın sonuçlanması savaş yüzünden gecikir ve Bakanlık, 1924 yılında oluşturulan özel bir komisyonun, Ali Rıfat Çağatay’ın bestesini “İstiklal Marşı” olarak belirlediğini duyurur. Ancak Çağatay’ın bestesinin Türk müziğinin etkisi altında olduğu gerekçesiyle 1930 yılında alınan karar uyarınca Osman Zeki Üngör’ün bestesi, “İstiklal Marşı” olarak benimsenir.
Günün anlamını kanıtlamak için Medcidiye “Mustafa Kemal Atatürk” Kolejin öğrencileri Mehmet Akif Ersoy hakkında proje ve tanıtımlar hazırladılar.

Miraç Kandili

21-22 Mart 2020 gününe bağlayan gece, mukaddes bir yolculuğun ve manevi bir yükselişin ifadesi olan ve pek çok ilahi lütuf ve ihsanla dolu Miraç Kandilini idrak ettik. İsra suresinin ilk ayetinde bu yolculuğun ilk aşaması şöyle dile getirilmektedir: “Kendisine ayetlerimizden bir kısmını gösterelim diye kulunu (Muhammed’i) bir gece Mescid-i Haram’dan çevresini bereketlendirdiğimiz Mescid-i Aksa’ya götüren Allah’ın şanı yücedir. Hiç şüphesiz o, hakkıyla işitendir, hakkıyla görendir.”
Miraç mucizesi, biz Müslümanlar için ilahi rahmet ve lütuflarla doludur. Miraç olayının en önemli sonuçlarından biri, İslâm’ın beş temel esasından biri olan beş vakit namazın farz kılınmasıdır. Namaz, dinin direği, imanın alameti, amellerin en faziletlisi ve Allah’a en sevimli olanıdır. Namaz, kalbin nuru, gönüllerin safası, takva ehlinin göz aydınlığı, mü’minlerin miracıdır. Bu sebeple, her mü’min namaza başladığında, namazın kendisinin miracı olduğunu dolayısıyla Yüce Allah’ın huzurunda bulunduğunu bilmeli, namazın dışında da miraç şerefine ermenin şuurunda olarak hareket etmelidir. Miraç, Peygamberimizin şahsında insanlığın önüne açılan sınırsız bir yükseliş ufkudur. Çünkü, miracın özünde her türlü kötülükten arınma, insanlığın yararına değerler üretme, fedakarlık, paylaşma, sorumluluk, zamanın önemini kavrama ve ilahi emirlere teslimiyet göstererek yüce mertebelere erişmek vardır. Miraç Gecesi, duygu ve düşüncelerimizi yenileyerek ilahi rahmeti kazanacak işler yapmamız, kulluk bilincine ulaşarak dua ve niyazda bulunmamız için bir nimettir, vesiledir. Bunun için manevi duygularımızı canlandıran, iç dünyamızı değerlendirme imkanı sağlayan, sorumluluğumuzu hatırlatan bu geceyi iyi değerlendirelim. Duyguların ve hislerin coştuğu, dua ve niyazların semaya yükseldiği, inananların huzur bulduğu bu gecede, gönüllerimizde ümit ve ilahi aşk kandillerini yakalım, miracın engin mesajını ruhlarımızda hissedelim. Yüce Dinimiz İslam’ın “yaratılanı yaratandan ötürü sevme” prensibini hatırlayarak gönül kapılarımızı herkese açalım. Miracın, ilahî yükselişin, gönül ve ruh temizliğinden geçtiğini unutmayalım.

Reprezentanţi ai organizaţiei Hisarturism în vizită la UDTR

În data de 2 martie ac. preşedintele UDTR, ing. Fedbi Osman şi secretarul general, prof. Ervin Ibraim au avut o întrevedere cu directorul regional internaţional al Hisarturizm, M. Kazim Tekin, din Republica Turcia. Discuţiile s-au axat în principal pe identificarea posibilităţilor de organizare a pelerinajelor etnicilor turci la Umre şi Hac. Hisaturizm deţine birouri deschise în 24 de ţări printre care se numără şi: Statele Unite ale Americii, Germania, Franţa, Olanda, Marea Britanie, Elveţia etc. În România, Hisarturizm are un birou deschis la Bucureşti. Reprezentatul agenţiei Hisar Turizm din România este d-nul Abdurrahman Eynalli prin intermediul căruia de trei ani de zile se organizează pelerinaje la Umre. La discuţii au mai luat parte vicepreşedinta comisiei de cultură, prof. Melek Osman şi cea a comisiei de religie, prof.dr. Firdes Musledin şi reprezentatntul Hisarturizm România, d-nul Abdurrahman Eynalli.

Romanya Demokrat Türk Birliği’ne Hisarturism Ziyareti

2 Mart tarihinde Hisar Turizm uluslararası bölge temsilcisi Sn. M. Kazim Tekin, Romanya Demokrat Türk Birliği merkezini ziyaret etti. R.D.T.B Başkanı, Sn. Osman Fedbi ve R.D.T.B Genel Sekreter, Sn. İbraim Ervin görüşmede Sn. Kazim Tekin, Hisar Turizm hizmetlerini tanıttı. Türkiye genelinde geniş bir hizmet ağı olduklarını belirterek Hac ve Umre organızasyonun yanında yurt dışı kültür turları da düzenleyen A grubu seyahat acentesi belgesine sahip firma yurt içi ve yurt dışı bütün dünya ülkelerine bilet satma ve tur organizasyonu yapabilme yetkisine sahip olduklarını belirtti. Umre ve hac hizmetlerinde Türk aşçı eşliğinde, helal ve taze et Türkiye damak tadına uygun olarak hazırlanmış açık büfe kahvaltı ve akşam yemeği, Dünya standartlarında havayolu şirketleri ile güvenli ve huzurlu bir yolculuk, farklı zaman dilimlerine ve her bütçeye uygun konseptlerde tercih edilebilen umre turları olduğunu sundu. Romanya’da üç senedir açılan şirket, Romanya temsilcisi aracılıyla, Sn. Abdurrahman Eynalli ile Umre ziyaretleri yapıldığını söyledi. Romanya Demokrat Türk Birliği temsilcileri Hisar Turizm’in umre ve hac hizmetlerini destekleyeceklerini, Romanyada bu kalitede yapılan umre ve hac hizmetleri soydaşlarımız için çok faydalı olacağını ifade ettiler. Buluşmada Sn. Ismail Hasa, Arnavutluk Tiran Şubesi Hisar Travel Albania Temsilcisi ve Romanya temsilcisi, Sn. Abdurrahman Eynalli bulundular.

Analiza tehnică a dansului folcloric turcesc

Dansurile executate de membrii comunităţii turce din România au mai multe zone de influenţă: Trakya – Rumeli cu dansuri precum Arzu ile Kamber, Takuş, Damat Halayı, Payduşka, Gelin Damat Reyhani, Harmandalı, Beylerbeyi, Kara Yusuf, Kız Karşılaması, Kabadayı, Troya Zeybek, Zeybek, Efsane Efeleri, Küçük Efeler şi costume specifice din localităţile Tekirdağ, Edirne, Kırklareli, Karadeniz cu dansuri precum Çift Jandarma, Cilveroy, Deli Horon, Ata Bari, Düz Horon, Orta Batum Horon şi costume specifice localıtăţilor Artvin, Rize, Trabzon, Tokat, Samsun, Bolu; Anadolu cu dansuri precum Hora, Horon, Halay, Zeybek, Çiftetelli şi Kaşık Karşılama iar costume specifice localităţilor Ankara, Konya, Eskişehir.
Muzica şi dansurile populare constituie un aspect reprezentativ în tradiţia turcă. De secole acestea reprezintă cea mai eficace formă de exprimare a simţământului naţional şi al culturii turce. Fiind un fenomen geografic, istoric şi cultural dansurile populare apar într-o varietate de forme, o adevărată bogăţie culturală, având diferenţe de la o regiune la alta, fiind considerate un tezaur cultural.
Neobişnuita varietate şi bogăţie a muzicii şi dansurilor populare turce atrage atenţia întregii lumi, multe dintre acestea având origini străvechi. Fiecare regiune a Turciei îşi are cântecele şi dansurile specifice, existând manifestări speciale pentru fiecare eveniment din viaţa oamenilor. Naşterea sau nunta, dispariţia a cuiva drag, semănatul câmpului sau recoltatul roadelor sunt câteva exemple. Unele cântece sau dansuri au legătură cu un anumit meşteşug sau lucrare, altele au ca temă fertilitatea sau norocul, în timp ce altele exprimă efemeritatea timpului, bucuria sau tristeţea, înstrăinarea sau dragostea pentru cel iubit. Ca în orice ramură a folclorului mimica şi dinamica dansurilor portretizează sufletul şi caracterul poporului turc. Instrumentele sunt tradiţionale şi, de asemenea, diferă de la o regiune la alta. Acestea sunt confecţionate de către meşteşugarii locali din materiale tradiţionale. Cel mai cunoscut instrument este sazul care are o varietate de forme.
Numărul dansurilor populare şi al cântecelor populare atinge aproape zece mii. Aceste dansuri şi cântece se interpretează la nunţi, adunări, festivaluri, sărbători, întâlniri de prietenie, ceremonii seymenlik (bărbaţi tineri înarmaţi în costume naţionale luând parte la procesiuni de nuntă sau festivaluri), vacanţe şi alte activităţi tradiţionale. Este necesar să privim muzica şi dansurile populare turceşti ca un întreg, ele completându-se una pe alta.
Cele mai importante dansuri sunt: Bar (în Anatolia estică), Halay (în Anatolia), Zeybek (coasta Mării Egee), Hora (dansuri ciclice), Horon (dansuri în cerc din regiunea Mării Negre), Samah (dans popular al ţăranilor Alevis sau al dervişilor Mevlevi), dansuri populare azere, etc.
Dansurile populare s-au răspândit în toate regiunile Turciei, ele au structură melodică şi figuri foarte bogate şi se clasifică în dansuri de femei, de bărbaţi, mixte, dansuri de o persoană, de două persoane şi dansuri de grup.
Turcii sunt mari iubitori al dansului folcloric pentru că în el se reflectă caracteristicile spirituale ale naţiunii noastre, dezvăluind aspiraţiile şi sentimentele noastre dintr-o perspectivă istorică, fiind un însoţitor fidel în toate momentele şi ceremoniile importante care marchează viaţa. În el este evidenţiat caracterul, bărbăţia, sensibilitatea, înţelepciunea, dârzenia, demnitatea, toleranţa, ospitalitatea, blândeţea, îngăduinţa, decenţa, prietenia şi temperamentul neamului turcesc. Instrumentele ce însoţesc ca acompaniament dansul tradiţional sunt davul-ul şi zurna-ua. Predarea paşilor de bază şi înlănţuirea acestora în desenul coregrafic, de regulă executat pe măsuri de 4 timpi, este de ani buni realizat de Uniunea Democrată Turcă din România prin coregrafi atestaţi de Ministerul Culturii şi Patrimoniului Naţional. La cursul de dans sunt primiţi cei care au talent şi doresc să înveţe, adresându-se copiilor şi tinerilor, având ca scop dezvoltarea capacităţilor mentale, a atitudinii corporale precum şi a dezvoltării comportamentale şi socio-sentimentale, a modelării caracterului prin stimularea disciplinei şi capacităţii de a obţine rezultate deosebite, a dezvoltării spiritului pentru frumos. Este demn de remarcat că dansul tradiţional este un mijloc de comunicare pentru toate vârstele ce întăreşte spiritul de echipă şi respectul pentru celălalt. Copiii lucrează pe categorii de vârstă iar dansurile sunt realizate după capacităţile lor. Repertoriul este variat cuprinzând dansuri precum: Uzun Hava, Makaram, Ağırlama, Bingöl, Karşılama, Istanbul Kasabı, Kaval, Kara Deniz, Derrule, Harmandalı, Eltiler, Damat, Kabadayı, Ahmet Bey, Sülüman Ağa, Çevre, Zeybek, Kerimoğlu Zeybeği, Eski Kasap, Gergef, Halay, Kaşık, Artvin şi multe alte dansuri specifice din bogatul repertoriu turcesc.
Dansurile Horon sunt specifice zonei Mării Negre. În această regiune un rol important în economia locală şi viaţa socială a zonei îl joacă marea şi cultivarea porumbului. Una dintre speciile de peşti cele mai întâlnite din Marea Neagră este hamsia, capturată în număr mare de către pescarii turci. Astfel se face că una din mişcările caracteristice în dansurile Horon este o mişcare rapidă din umăr împreună cu un tremur al întregului corp ceea ce sugerează mişcarea hamsiei ce înoată în mare sau zbaterea peştelui în plasă.
Dansurile Horon includ şi alţi paşi şi mişcări specifice adesea executaţi într-o succesiune rapidă. De obicei, un tempo şi mai ridicat este menţinut de către interpretul la „kemence” (tip de vioară) sau de către lăutar, ce ţin ritmul cu piciorul ori de către interpreţii la zurna şi daul împreună. Aceste mişcări constau din îngenuncheri, ghemuiri bruşte, întoarceri către dreapta şi stânga, lovituri din genunchi, lovituri din călcâie executate la înălţime, mers ghemuit, sărituri înainte pe piciorul stâng în timp ce dreptul tropăie, lovituri bruşte din braţe şi altele.
Dansatorii, atât bărbaţi, cât şi femei, formează o linie cu un conducător în centru. Este interesant faptul că femeile sunt la fel de rapide ca şi bărbaţii în acest dans şi sunt implicate mai multe tranziţii între mişcările de bază, mişcarea din umăr fiind constantă. Când dansul este realizat de bărbaţi şi femei împreună sa spune despre acesta că este „rahat /lejer” – Horon lent. De obicei dansatorii se ţin strâns de degete şi îşi întind braţele mai jos sau mai sus de nivelul umerilor, stând la o distanţă confortabilă unul de celălalt. Însă sunt momente când corpurile sunt apropiate cu braţele în jos, de-a lungul corpului, sau încrucişate în coate.

I. PLAN DE LECŢIE

Instructor de dans: Osman Melek

Instituţia: Uniunea Democrată Turcă din România Teme şi obiective
Grupa de pregătire: Ansamblul Delikanlılar
Efectiv: 12 persoane
Locul desfăşurării: sala de repetiţie
Materiale şi instalaţii necesare:
  • sala de repeţie
  • echipament audio
  • Repetarea tuturor dansurilor aflate în repertoriu ansamblului
  • Predarea şi învăţarea dansului Horon

Verigile lecţiei Durata Conţinut Observaţii
Încălzirea dansurilor 15 min Elemente de încălzire a capului, gâtului, umerilor, trunchiului, genunchilor, gleznelor
Dans 30 min Trecerea prin repertoriu ansamblului (prima parte) Se trece prin repertoriu urmând a se relua pasajele unde sincronizarea nu este bună
Predarea materialului nou 50 min
  • predarea tuturor paşilor de bază
  • înlăturarea tuturor paşilor de bază în desenul coregrafic
Dans 30 min Trecerea prin repertoriu ansamblului (partea a doua) Se trece prin repertotiu urmând a se relua pasajele unde sincronizarea nu este bună.
  1. 8×8 (stânga - dreapta), dans pe semicerc, 4 paşi dreapta, 4 paşi stânga
  2. 8×8 (acelaşi pas), formare două linii
  3. Se întorc cu faţa spre public 1×6. Formeaza două linii
  4. Stau în această formaţie 2×6. Apoi formează un semicerc.
    1. semicerc
    1 săritură pe ambele picioare
    4 paşi dreapta, stânga, dreapta, stânga
    Se repetă de 4 ori, apoi se formează o linie.
  5. linie
    2×6 - 3 paşi dreapta, stânga, dreapta, stânga, apoi stâng vârf, drept vârf
  6. Acelaşi pas dreapta, stânga, fetele în V, poză de final.

FINAL

Mărţişorul - un simbol şi o tradiţie vie în cultura românească

La începutul lunii martie, debutul primăverii este marcat de apariţia ghioceilor, zambilelor, a mărţişoarelor, de ziua dedicată femeilor şi a renaşterii naturii la viaţă; şi astfel, cu apariţia primelor semne, primăvara îşi face simţită tot mai mult prezenţa printre noi.
Mărţişorul fiind unul dintre cele mai cunoscute simboluri ale primăverii, este sărbătoarea tradiţională românească care celebrează începutul anotimpului. În prezent, în această zi de început de martie, bărbaţii oferă doamnelor şi domnişoarelor apropiate mărţişoare ce vor fi purtate pe durata lunii martie, fiind mici obiecte de podoabă legate cu un şnur împletit dintr-un fir alb şi unul roşu, considerate în tradiţia românească un fel de talisman aducător de fericire si noroc, adesea, dăruite împreună cu flori timpurii de primăvară. Şnurul roşu reprezintă sângele, focul şi soarele ce sunt atribuite vieţii, adică femeii, iar firul alb semnifică înţelepciunea bărbatului, conferit de albul norilor şi de limpezimea apelor.
Originile acestei sărbători a mărţişorului nu sunt cunoscute cu exactitate, dar în schimb, se consideră că aceasta a apărut pe vremea Imperiului Roman, când în prima zi a primăverii era sărbătorit Anul Nou, in luna lui Marte, acesta fiind nu numai zeul războiului, ci şi al fertilităţii, forţelor naturii, primăverii şi vegetaţiei. Numele de mărţişor, la fel ca şi numele zilei de marţi şi al lunii martie, îşi iau încărcătura simbolică de la numele planetei Marte, personificată de zeul Marte.
În urma cercetărilor arheologice efectuate în ţara noastră, s-au scos la iveală amulete asemănătoare cu mărţişorul datând de acum 8.000 de ani. Obiectele descoperite cu o vechime de mii de ani au fost considerate mărţişoare ce aveau forma unor mici pietre de râu vopsite în alb şi roşu, înşirate pe aţă, pentru a fi purtate la gât, astfel se remarcă şi combinaţia în culorile şnurului, firul alb însemnând pace şi cel roşu-război. În vremea geto-dacilor, mărţişorul era oferit în prima zi a lunii anului, pe 1 martie, şi era considerat un talisman cu putere magică. Până la începutul secolului al XVIII- lea Anul Nou era sărbătorit pe 1 martie, deoarece prima lună a anului era martie.
Forma mărţişorului s-a schimbat de-a lungul timpului, astfel în perioada Imperiului Roman era reprezentat printr-o monedă, un simbol care aducea optimism şi credinţă, şi apoi apare mai târziu sub forma unor pietre de râu mici vopsite în alb şi roşu, înşirate pe un fir de aţă.
Din decembrie 2017, mărţişorul a fost inclus în lista patrimoniul material UNESCO. Cuvântul „mărţişor” are origini latine şi este numele popular al lunii martie. La origini, obiceiul mărţişorului era legat de reînnoirea naturii cu ocazia venirii primăverii, fiind larg răspândit ulterior în spaţiul balcanic. Mărţişorul este o tradiţie legată nu numai de cultura românească, ea se mai întâlneşte şi la unele ţări învecinate din Balcani cu obiceiuri similare cum ar fi Bulgaria, Albania, Macedonia sau Grecia.
Se spune că Soarele, luând chipul unei fete frumoase, ar fi coborât pe pământ şi ar fi fost ţinut prizonier de un zmeu. Un voinic pentru a-l elibera s-a luptat cu zmeul vărsându-şi sângele în zăpadă. Soarele a urcat din nou pe cer şi, în locurile în care s-a topit zăpada, au răsărit ghiocei - vestitori ai primăverii.
Unul din cele patru mituri importante ale poporului român, cel al „Babei Dochia”, se află în strînsă legătură cu data de 1 martie şi cu obiceiul mărţişorului. Obiceiul mărţişorului este de fapt o secvenţă dintr-un scenariu ritual de înnoire a timpului, şi anume primăvara, la moartea şi renaşterea simbolică a Babei Dochia. Unele tradiţii spun că firul mărţişorului numit şi „funia anului”, ar fi fost tors de însăşi Baba Dochia primăvara, la începutul anului calendaristic, în timp ce urca cu turma la munte. Dar, se mai spune că aceasta ar fi adunat laolaltă săptămânile şi lunile în cele două anotimpuri străvechi ale calendarului popular: vara şi iarna, simbolizate de şnurul bicolor. Rostul acestui şnur care, prin împletirea celor două fire, simbolizează unitatea contrariilor (lumină-întuneric, căldură-frig, iarna-vara), este aducător de sănătatate şi protecţie împotriva bolilor. Deopotrivă, cele două culori împletite mai simbolizează dragostea şi ura, viaţa şi moartea, binele şi răul.
Un alt mit spune, că în prima zi a lunii martie, frumoasa Primăvară a ieşit la marginea pădurii şi a observat cum, într-o poiană, într-o tufă de porumbari, de sub zăpadă răsare un ghiocel. Iarna a chemat vântul şi gerul să distrugă floarea şi ghiocelul a îngheţat, însă Primăvara a dat la o parte zăpada, rănindu-se la un deget din cauza mărăcinilor. O picătură de sânge fierbinte a căzut pe floare făcând-o să reînvie. În acest fel, Primăvara a învins Iarna, iar culorile mărţişorului fac trimitere la sângele roşu pe zăpada albă.
Totodată, se mai spune că printre obiceiurile de 1 martie se numără şi aceea prin care părinţii le leagă copiilor câte o monedă la gât sau la mână. Scopul punerii sau legării mărţişorului este de a avea noroc tot anul şi odată cu sosirea primăverii să fie curaţi şi sănătoşi ca argintul. Acest gest se face de regulă în zorii zilei, până la răsăritul soarelui.
De asemenea, se mai zice că fetele care se spalau cu apa din neaua de 1 Martie vor fi frumoase şi drăgăstoase tot anul, şi dacă de 1 Martie vremea era frumoasă atunci primăvara va fi una luminoasă şi călduroasă.
Dar mai mult decât obiceiuri şi tradiţii, mărţişorul este, în fapt, şi o întrupare a bucuriei, dragostei de viaţă, un semn prin care noi, oamenii, ne bucurăm şi primim cu drag renaşterea naturii odată cu venirea primăverii.
Mai este un obicei care se referă la Zilele Babei în perioada 1-9 martie, când românii îşi aleg o zi din acest interval care reprezintă baba fiecăruia. Această zi ne spune că, aşa cum va fi ziua respectivă, ne va reprezenta tot anul. Astfel, dacă ziua va fi frumoasă şi însorită, atunci persoana va avea parte de noroc întregul an, iar dacă ziua va fi una înnourată şi ploioasă, atunci anul nu va fi unul tocmai bun. De asemenea, în funcţie de babe, ne putem ghici şi caracterul. Dacă în ziua aleasă ca fiind baba noastră, vom avea parte de o zi cu soare, atunci vom fi mai buni la suflet şi mai înţelepţi în acel an, iar dacă vom avea parte de nori şi ploaie, atunci am putea deveni destul de nesuferiţi. Există două posibilităţi de alegere a Babei: fie se alege o zi la întâmplare dintre primele 9 zile şi se aşteptă cum va fi în acea zi, fie prin calcularea zilei care ne revine, în funcţie de data de naştere.
Peste timp, mărţişorul rămâne simbolul soarelui atotputernic şi al purităţii sufleteşti.
A dărui un mărţişor înseamnă a dărui o fărâmă de soare, bunătate şi prosperitate!

Martişor - Romen alanında bir sembol ve yaşayan bir gelenek

Mart ayın başında, baharın başlangıcı, kardelenler, sümbüller, martişor, kadınlara adanmış gün ve doğanın hayata yeniden doğuşu görünümü ile işaretlenir; ve böylece, ilk işaretlerin ortaya çıkmasıyla, bahar aramızda giderek daha fazla mevcut hale geliyor.
Martişor, baharın en ünlü sembollerinden biridir ve mevsimin habercisini kutlayan Romen geleneksel bayramı sayılır. 1 Mart’ta verilen bu sembol, baharın gelişini kutlayan özel bir Romen geleneğidir ve elbette, çoğumuz, sevilen birinin göğsüne takmak için, refahlı, iyiliğin ve sıcaklığın sembolü olarak, en az bir martişor satın almış oluruz.
Şimdiki zamanlarda, erkekler Mart’ın birinci gününde, Romen geleneğindeki mutluluk ve iyi şans getiren bir tılsım sayılan, beyaz ve kırmızı iplik örgülü bir kordonla bağılı küçük süs eşyası olarak, Mart ayı boyunca takılan martişor’lar ve genellikle erken ilkbahar çiçekleri ile birlikte yakın sayılan bayanlara ve baylara sunuyorlar.
Martişor’lara bağlı kordon kırmızı ve beyaz iplikten oluşur, kırmızı olan ise hayata atfedilen kan, ateş ve güneştir, yani kadına aittir ve beyaz iplik, bulutların beyazı ve suların berraklığı ile verilen
Martişor ziyafetin kökenleri tam olarak bilinmemektedir, ancak Roma İmparatorluğu döneminde gerçekleştiğine inanılmaktadır ve o zamanlar baharın ilk gününde, Mars ayında, Yeni Yıl’ın kutlandığı biliniyor, Mars sadece tanrı değildir savaşın yanı sıra doğurganlık, doğa, bahar ve bitki örtüsü güçleridir. Martişor adı, “marti” günü( salı) ve Mart ayın adı, sembolik yüklerini Mars tanrısının kişileştirdiği gezegeni adından alıyor.
Ülkemizde yapılan arkeolojik araştırmaların ardından, bölgede bulunan 8 bin yıl öncesine ait bazı madeni takıları bu gelenekle ilişkilendiriyor ve martişor’a benzer muskalar ortaya çıkarılmıştır. Binlerce yılların keşfedilen nesneler, beyaz ve kırmızıya boyanmış, ipliğin üzerine asılmış, takı olarak kullanan küçük nehir taşları gibi şekillenen martişor olarak kabul edildi, böylece kordon renklerindeki kombinasyon fark edildi, beyaz iplik anlamı barış ve kızıl savaş. Tarihçilere göre, Romanya topraklarının eski sakinleri Geto-Daklar zamanlarında martişor Mart ayının ilk gününde teklif ve büyülü güce sahip bir tılsım olarak kabul edildi. On sekizinci yüzyılın başlangıcına kadar yılın ilk ayı Mart’ı, çünkü Yeni Yıl 1 Mart’ta kutlanıyordu.
Martişor’un şekliği zamanla değişti, bu yüzden Roma İmparatorluğu sırasında bir sikke olarak, iyimserlik ve inanç getiren bir sembolle temsil edildi ve daha sonra beyaz ve kırmızı boyalı küçük nehir taşları bir ipliğe bağılı şeklinde ortaya çıktı. Büyülü güçlerle düşünülen bu sembol bir türlü tılsım sayılırdı, kullanan kişiyi koruyan ve iyi bir servet getiren bir ritüel nesnesiydi.
Aralık 2017’den beri bu yana, baharın müjdecisi UNESCO’nun maddi mirası listesine dahil edildi. “Martişor” kelimesi Latince kökenlidir ve Mart ayının popüler adıdır. Başlangıçta martişor geleneği, ilkbaharın gelişi vesilesiyle doğanın yenilenmesiyle bağlantılıydı ve daha sonra Balkan bölgesinde yaygınlaşmasıyla ilgiliydi. Martişor sadece Romen kültürüyle ilgili bir gelenek değil, aynı zamanda Bulgaristan, Arnavutluk, Makedonya veya Yunanistan gibi benzer geleneklere sahip bazı komşu Balkan ülkelerinde de bulunuyor.
Martişor’dan ötürü Romen halkının bazı popüler efsaneleri vardır:
Güzel bir kızın yüzünü alan, Güneş’in dünyaya ineceği ve bir uçurtma tarafından esir tutulacağı söylenir. Onu serbest bırakmak için cesur bir adam uçurtma ile mücadele etti, kanını kara damlayarak. Güneş tekrar gökyüzünde yükseldi ve karın eridiği yerlerde kardelenler yükseldi - baharı duyurdu.
Romen halkının dört önemli efsanesinden biri olan “Dochia nine” 1 Mart tarihi ve martişor geleneğiyle yakından bağlantılıdır. Martişor geleneği aslında,”Dochia nine” nin ölümü ve sembolik yeniden doğuşunda, zamanın yenilenme, yani baharın, ritüel senaryosundan bir dizidir. Bazı gelenekler, “yılın kordonu” olarak da adlandırılan martişor’un iplikleri, ilkbaharda “Dochia nine” tarafından takvim yılının başında, sürü ile dağa tırmanırken büküleceğini söylüyor. Takvimin iki eski mevsiminde, haftaları ve ayları bir araya onun topladığını söyleniyor: iki renkli iplikle sembolize edilen yaz ve kış. İki renkli ipliklerin birbirine bağlayarak karşıtların birliğini (ışık-karanlık, sıcak-soğuk, kış-yaz) sembolize eden bu kordonun eklemi, hastalıklara karşı bir sağlık ve korumadır. Aynı zamanda, iki örgülü renk de sevgi ve nefreti, hayatı ve ölümü, iyi ve kötüyü sembolize eder.
Başka bir efsane, Mart ayının ilk gününde, güzel “Bahar”ın ormanın kenarında ortaya çıktığını ve bir çayırda, bir karadiken çalısında, kar altında bir Kardelen nasıl yükseldiğini gözlemlediğini söylüyor. Kış, rüzgarı ve ayazı çiçeğin yok edilmesine çağırdı ve Kardelen dondu, ancak Bahar karları temizledi, kenar boşlukları yüzünden parmağını yaraladı. Bir damla sıcak kan çiçeğin üzerine düşerek yeniden canlanmasına neden oldu. Bu şekilde, “Bahar” Kışı yendi ve martişor’un renkleri beyaz kardaki kırmızı kana atıfta bulunuyor.
Aynı zamanda, 1 Mart’ın gelenekleri arasında, ebeveynlerin çocuklarına boyunlarına veya ellerine bozuk para ekledikleri de söylenir. Martişor takmanın veya bağlamanın amacı tüm yıl şanslı olmaktır ve baharın gelişiyle birlikte gümüş kadar temiz ve sağlıklı olurlar. Bu jest genellikle güneşin doğuşuna kadar günün erken saatlerinde yapılır.
Ayrıca, 1 Mart’ta kar su ile yıkanan kızların tüm yıl güzel ve güzel olacağı söyleniyor ve 1 Mart’tan itibaren hava güzelse, bahar parlak ve ılık olacak.
Ancak martişor, gelenek ve göreneklerden daha fazla, aslında, bizler, insanlar olarak,neşenin bir somutlaşmışı, yaşam sevgisi, doğanın yeniden doğuşunu baharın gelmesiyle sevinir ve karşıladığımız bir işarettir.
Romen kaynaklarındanki en yaygın rivayete göre tarihin eski dönemlerinde, “Dochia” isimli huysuz, ihtiyar bir kadın, nefret ettiği üvey kızıyla yaşamaktadır. Üvey kızına eziyet etmekten hoşlanan kadın, ona kirli bir palto verir. Soğuk havaya rağmen beyazlaşana kadar paltoyu dere suyunda yıkamasını ister. Ne var ki gittikçe kirlenen paltoya ilaveten soğuk havada üşüyen kız ümitsizce ağlamaya başlar. Yanında beliriveren bir delikanlı onun saçlarına sihirli bir çiçek iliştirerek paltoyu alıp eve gitmesini söyler. Eve vardığında genç kız paltonun bembeyaz olduğunu fark eder. Beklemediği bir sonuçla karşılaşan kötü niyetli “Dochia nine”, kızının saçındaki kırmızı çiçeği görünce baharın geldiğini düşünüp koyunları otlatmaya dağa gider. Dağ başında üşüyen kadına aynı delikanlı görünerek soğukta kalmanın ne kadar kötü olduğunu söyler ve ortadan kaybolur. Dağda soğuğa daha fazla dayanamayan kadın ve koyunları taş kesilir.
Bu efsaneden esinlenen,1 ila 9 Mart arasında, Romen halkı ilk dokuz gününden birini kendilerine “nine” olarak seçer, “Nine Günlerine” atıfta bulunan bir adettir. Bu gün bize, gün nasıl olacağı gibi, bütün yıl bizi temsil edeceğini söylüyor. Böylece, gün güzel ve güneşliyse, kişi tüm yıl şanslı olacak ve gün bulutlu ve yağmurlu ise, yıl iyi bir yıl olmayacak. Ayrıca, “nine”ye bağlı olarak, karakteri tahmin edebiliriz. “Nine” olarak seçilen günde güneşli bir gün geçirirsek, o yıl ruh ve bilge daha iyi olacağız ve eğer bulutlar ve yağmur varsa, o zaman oldukça yetersiz kalabiliriz. “Nine”yi seçmek için iki ihtimalimiz vardır: ya ilk 9 günden rastgele bir gün seçin ve o gün olmasını bekleyin ya da doğum tarihine bağlı olarak bize gelen günü hesaplayın.
Sembollerin ve geleneklerin ötesinde,bu küçük süs nesnesi martişor, yaşam sevincinin, yaşam sevgisinin bir örneği olan, bizler için, insanlar, baharın gelişiyle doğanın yaşamına dönüşünü memnuniyetle karşıladığımız bir işareti olarak kalır.
Bu arada martişor, her şeye yüce güneşin ve ruhun saflığının sembolü olmaya devam ediyor.
Martışor hediye etmek bir parça güneş, iyilik ve refah vermek demektir!

Baharın gelişi ve gelenekler, görenekler

Yeni bir Nevruz’u kutlamanın mutluluğu içindeyiz. Nevruz, Türklerin büyük tarihe geçmişe ve uygarlığa sahip olduğunun en açık göstergelerinden birisidir. Yüzyıllar öncesinden süzülerek günümüze kadar ulaşan Nevruz kültürünün ve geleneği bilgi çağı olarak önemini koruyacağına şüphe yoktur. Çünkü iletişim imkanlarının artmasıyla sınırların ortadan kalktığı günümüzde milletler ancak sağlam kültürel özellikleriyle varlığını devam ettirebilecektir.
İşte bu açıdan ele alındığında Türk kültürünün temel taşlarından birisi sayılan Nevruz Türk milletinin birlik ve beraberliğinin kuvvetlenmesine, kardeşlik ve dostluk ilişkilerinin pekişmesine hizmet etmektedir. “Nevruz” kelimesinin Farsça yeni manasına gelen “nev” ve gün manasına gelen “ruz” kelimelerinden oluşarak, yeni gün manasına gelmektedir. Ayrıca nevruz kelimesinin Türkçede başka isimlerinin de olduğunu biliyoruz. Mesela, çeşitli Türk lehçelerinde nevruz için “ulusun ulu günü”, “Ergenekon”, “bozkurt”, “çağan”, “yeni gün” gibi kelimeler de kullanılmaktadır.
Zaten, nevruz geleneğinin ortaya çıkışı da Türklerin eski takvimi ile alakalı olması büyük ihtimal dahilindedir. Bu takvim ne zaman yapılarak, kullanılmaya başlanmışsa, o zamandan beri nevruz kutlamalarının da olması kuvvetle muhtemeldir. Çünkü 12 hayvanlı eski Türk takviminde yılbaşı martın 21’ine tesadüf etmektedir. Ne yazık ki, bu takvimin ne zaman kullanılmaya başlandığını bilemediğimizden, nevruzun da ne zamandan beri kutlanmakta olduğunu bilemiyoruz.
Türk devlet büyükleri arasında bu gelenek son zamanlara kadar yaşamıştır. Nevruz nedir? sorusuna cevap aramaya çalışırsak, nevruzun Türk milletinin hayatında üç açıdan önem taşıdığını görürüz.
Yeni yıl kutlaması, Bahar Bayramı, Önemli tarihsel olayların yıldönümü.
Kısacası nevruz doğu milletleri, bilhassa Türk halklarının ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarından kaynaklanmaktadır.
Bu zaman diliminde tabiatta hiçbir değişim süreci yaşanmamaktadır. Halbuki eski Türk takviminde yılbaşı, tabiatın hususiyetlerine özellikle dikkat edilerek belirlenmiştir. Mesela, yılbaşı olarak kabul edilen 21 Martta gün ve gecenin süreleri eşitlenir. Soğuklar sona erip, havalar ısınmaya başlar. Mevsim kıştan bahara geçer ve tabiatta bir uyanış başlar. Bu açıdan ele aldığımızda Türk takvimi tabiatla özdeşleşmiştir. Diğer bir ifadeyle yeni yılın başlangıcı ile tabiatın canlanışı aynı güne rastlamaktadır. Bu sebeple yeni yılı karşılama bayramı ile bahar bayramı aynı anlamı taşımış olurlar. Nevruza bahar bayramı denmesi de bu yüzdendir.
Bahar bayramı: 21 mart bahar başlangıcıdır. Halk kışın zorlu şartlarından çıkmıştır. Baharı sevinçle karşılayarak, yeni mevsimde yapılacak işler için kuvvet ve moral toplayacaktır. Bunun için bayram yapar, iyi dilek ve temennilerini birbirine söyler. Şarkı, türküler söyler, neşelenir. Bu çifte bayramı kutlamak için halk yeni elbiselerini giyer, birbirini ziyaret ederek, bayramını kutlar. kızlar ve erkekler arasında bu günde şiirler, Maniler söylenir. Beyler sevdiklerine aşk mektubu yazarlar hediyeler verirler.
Bayramı kutlamak için ziyarete gelenlere zengin sofralar kurulur. Nevruza has yiyecekler hazırlanır. Bu meyanda bazı Türk ülkelerinde 7 veya 9 çeşit yiyecek maddesinden nevruz çorbası, Halk inancına göre nevruz nasıl karşılanırsa, öylece devam eder. Onun için zengin sofralar hazırlanır ki, yıl içinde bu bolluk ve bereket devam etsin istenir.
Burada Nevruz yani yeni gün kelimesinin yeni yılın ilk günü, yeni günü manasının dışında ikinci manasıyla karşılaşıyoruz. O da nevruzun, yeryüzünde tabiatın uzun kıştan çıkarak, canlanıp hareketlenmeye başladığı ilk güne olmasıdır. Nevruz gibi mübarek bir günde halk münakaşa ve kavgadan kaçınır, hatta herşeye karşı hoşgörülü olmaya, hata ve kusurları affetmeye çalışır. Çünkü, düşmanlık, kin ve dargınlıkların soğuk kışla birlikte yeryüzünden kalkması istenir. Nevruz gününde hayırların çoğalıp, kötülüklerin yok olması elzemdir. Bu sebeple Kazak Türklerinde “ulusun ulu gününde babanı öldüren sana gelip af dilerse, affet” şeklinde bir inanç mevcuttur.
Nevruzda muhtaç ve yoksullara yardım eli uzatılır. Dul ve yetimlere, kimsesizlere maddi ve manevi yardımlar yapılır. Onların da bu kutlu günde mutlu ve sevinçli olmasının teminine çalışılır.
Yarım asırdan fazla bir zaman için Türk halkları nevruz kutlamalarından uzak kalmasına rağmen, günümüzde onu tekrar canlandırarak, yukarıdaki muhteva çerçevesinde kutlamalar yapmaktadırlar. Ancak bu arada nevruz konusunda ona ilk kavuşmanın heyecan ve mutluluğuyla yapılan büyük ve görkemli kutlamaların son yıllarda zayıflamaya başladığı da dikkatlerden kaçmamaktadır. Bu eğilim böyle devam ederse, milletimizin eski devirlerden beri kutlana gelen nevruz bayramının, yaşadığımız devrin ekonomik sıkıntılarının da etkisiyle hızlanarak, yakın bir gelecekte önemini kaybetme tehlikesi ihtimal dahilindedir. Bu yüzden onu devrin icaplarına uygun hale getirerek, bu tehlikeyi savuşturmanın çarelerini şimdiden düşünmek gereklidir. Ancak o zaman nevruzumuz daha derin bir mana kazanacak ve nesilden nesile aktarılarak önemini kaybetmeden yaşayacaktır.

Ziua Renaşterii, Păcii şi a Prieteniei

Sărbătoarea YENI GÜN este în cultura naţională turcă un nou început ce vine în întâmpinarea neajunsurilor şi transformarea acestora în lucruri pozitive. Toate tradiţiile, ritualurile, obiceiurile, credinţele, ceremoniile, festivalurile au un rol deosebit de important în cultura turcă. În afară de sărbătorile naţionale şi religioase, sărbătoarea primăverii este, de asemenea, evenimentul care marchează şi celebrează valorile culturale comune ale membrilor comunităţilor. Rădăcinile istorice ale acestei sărbători turcice, Yenigün, este legată, bineînţeles, ca orice sărbătoare milenară, de multe mituri şi de tot atât de multe zone geografice. Acestea sunt sursa de creaţie a atâtor tradiţii, ceremonii, credinţe care s-au dezvoltat şi îmbunătăţit ajungând până în zilele noastre. De această sărbătoare a Zilei Noi sunt legate o serie de studii şi teze care arată bogăţia culturii lumii turce: „Baba Marta”, „Festivalul de primăvară”, „Du-te-o lună”, „Cılgayak / de Anul Nou”, „Cagan”, „Învierea”, „Ergenekon”, „Echinocţiul”, „Sărbătoarea Ilkyaz”, „Sultan Nowruz / Nevruz Sultanı”, „Trezirea”, „Renaşterea”, „Nouă zi”, „Viaţă nouă”, „Anul Nou”, „Crăciun”, „Festivalul nomad” etc.
Sărbătorirea Zilei Noi a început, documentele o demonstrează, în vremea triburilor turceşti, în mare parte. Uneori cu nume diferite neamurile turce înrudite au sărbătorit între cunoscuţi şi apropiaţi în diferite moduri din bogata noastră cultură comună. Musulmani, creştini, şhamani, alevi, bektashi, sunni, fără deosebire, toate seminţiile turce au venit să - şi ocupe locul în credinţele şi tradiţiile asociate cu această sărbătoare. An de an sărbătorită la 21 martie, această sărbătoare este egală cu toate sărbătorile, fie ele sărbători religioase ori sărbători laice. În rândul comunităţii turce este o sărbătoare a naturii, fiind considerată o zi de frăţietate şi de unitate, o zi de degajare şi eliberare, o zi a renaşterii.
Această zi, acest festival al renaşterii, s-a sărbătorit de neamurile turcice cu sute de ani înainte de Hristos fiind atestată documentar în surse din China. Potrivit celor afirmate turcii, hunii, se pregăteau temeinic pentru organizarea acestei sărbători. Unele mituri despre Yenigün se bazează pe cultul focului şi a apei. În aceeaşi zi dimineaţa devreme, conform tradiţiei, se sărea în apă şi peste foc. În cultura turcă „foc” înseamnă purificare, curăţare, iluminare, este considerat simbolul abundenţei iar „Apa” înseamnă purificare, curăţare, abundenţă, vitalitate, este considerat simbolul vitalităţii.

Pe de altă parte sunt tot felul de convingeri despre începutul de Yenigün, găsirea vieţii înainte de Islam. Unele dintre ele pot fi enumerate după cum urmează:

  1. „Ergenekon” Ziua de plecare a triburilor turceşti în lume este îndeplinită la 21 martie, fiind sărbătorită ca Zi a „Eliberării”.
  2. În vechiul calendar turc, cu cele douăsprezece animale, ziua 21 martie este acceptată ca egală cu noaptea „Crăciun”, iar festivităţile de Anul Nou au avut loc în această zi.
  3. La sfârşit de iarnă începe primăvara, natura reînvie la 21 martie, triburile turcice încep să migreze spre păşuni bogate şi astfel în această zi a fost sărbătorit „Festivalul de primăvară”.

Natura, evoluează în funcţie de timp şi loc, suferă unele modificări ce se desfăşoară ca şi alte elemente culturale care s-au format în jurul Yenigün. Acestea se nasc ca elemente de cultură, cresc şi suferă unele modificări. Odată ce majoritatea triburilor turceşti adoptă religia islamică toate acele tradiţii străvechi nu intră în contradicţie cu noua religie. Obiceiurile, credinţele ceremoniile efectuate până în acel punct se combină cu elementele islamice. Elemente ale culturilor antice arabe şi persane se regăsesc, traversând milenii, în cultura turcă de astăzi.
Ciocnirea dintre două ouă este o tradiţie în Ziua Nouă. Toate ouăle adunate pentru această Nouă Zi sunt vopsite în culorile reprezentative ale celor patru elemente. Roşu reprezintă focul, albastru apa, verdele pământul iar galben este desigur aerul. Pe lângă acestea patru avem al cincilea element care este spiritul, chintesenţa şi este reprezentat de culoarea obţinută prin fierberea ouălor în coji de ceapă. Coloarea chintesenţei, a eterului, a spiritului este undeva între bej şi gri. Oul este evident argumentul unei noi vieţi.

În alte credinţe se consideră că:

  1. Dumnezeu a creat Pământul la 21 martie şi a înverzit pământul în acea zi.
  2. Hz. Adam este considerat strămoşul omenirii care a fost creat de Allah din noroi la 21 martie.
  3. Satana este alungat din rai pentru fărădelegi, inclusiv pentru faptul că i-a momit pe Adam şi Eva să mănânce din fructul oprit. Într-o zi de 21 martie aceştia (Adam şi Eva) scapă de regrete şi sunt iertaţi de Allah.
  4. Porumbelul trimis după inundaţii/potop de pe Arcă de Profetul Noe se întoarce pe navă cu o ramură de măslin înmugurit în cioc; întâmpinat ca o comoară ce demonstrează apropierea primăverii; Profetul a înţeles că porumbelul a găsit uscatul.

Cum avem din vechile credinţe tot felul de considerente despre originea lumii vom avea relatări, legende şi convingeri păstrate şi după adoptarea Islamului.
Yenigün este un motiv bogat pe care îl putem găsi în mai multe exemple din literatura clasică.

  1. Sosirea Nevruz-ului, a fost considerat ca un început al primăverii, toată lumea are de împodobit cu verdeaţă şi de înmiresmat cu flori; a fost acceptată aproape ca o înviere.
    Au fost scrise poezii de primăvară, diverse reprezentări în care această Nouă Zi a fost descrisă ca o sărbătoare de primăvară, o bucurie dată de primăvară.
  2. Nevruz ca motiv în literatura noastră clasică este adesea folosit ca o comparaţie sau o metaforă, un element al bucuriei, a vieţii noi.
  3. Poeţii au asemănat de foarte multe ori Nevruz-ul cu o mamă a tuturor sultanilor, regilor şi împăraţilor
  4. În artă Nevruz-ul apare ca o îngemănare a zilei cu noaptea. Există chiar şi o floare Nevruziye deosebit de frumoasă şi înmiresmată care decorează ferestrele.
  5. Nevruz în multe locuri din poezia noastră clasică şi într-un alt domeniu vechi precum muzica noastră este folosit ca modalitate de a ne înţelege în viitor, motivul care conduce la unitate şi înţelegere.

Soarele care încălzeşte pământul aduce bunătate şi bunăstare. Noaptea, frigul, întunericul, tristeţea şi sărăcia iernii este înlocuită cu soarele cald şi luminos şi abundenţa dată de primăvară. Simbolul principal al Nevruz-ului este Soarele care este totodată şi simbolul prieteniei. În consecinţă sărbătoarea de primăvară Yenigün celebrează bunătatea, abundenţa, fertilitatea, unitatea.
Yenigün, noua zi este o sărbătoare îndelung celebrată în întreaga lume turcică din timpuri memoriale. Deasemenea este una dintre cele mai importante sărbători care definesc cultura noastră comună, o sărbătoare a consolidării unităţii comunităţilor. Yenigün formează legătura dintre culturi fiind efectiv o zi a iubirii.
Pentru toate popoarele lumii, 21 Martie reprezintă echinocţiul de primăvară, ziua este egală cu noaptea, prima zi de Primavara a noului an, yenigün/nevruz este ziua in care sarbatorim soarele si recăpătarea puterii lui, reînvierea naturii si bucuria de a trai. Totodată sarbatorim puritatea şi dragostea, femininul si masculinul, viaţa si moartea etc.
Uniunea Democrată Turcă din România are şi de această dată deosebita plăcere de a aduce laolaltă oameni interesaţi de cultură, profesori, părinţi şi elevi la evenimentul cultural UDTR „Primăvara Comunitară”. În cadrul Festivalului Interetnic „Primăvara Comunitară”, ediţia a XVII-a, Uniunea Democrată Turcă din România va participa cu ansamblurile de dans folcloric Kardelen, Martılar, Fidanlar şi Delikanlilar care vor prezenta dansuri din repertoriul tradiţional turcesc. Evenimentul multicultural, organizat de UDTR, prin comisia de cultură are ca invitaţi mai multe comunităţi etnice care se vor întrece în cântece şi dansuri tradiţionale cu echipele UDTR. Într-o atmosferă prietenească, prin dans şi căntec, toţi participanţii la această gală a convieţuirii multietnice, vă vor dărui multă bucurie şi emoţie sufletească pentru care, sperăm, vor primi multe aplauze, lacrimi de bucurie, binecuvântări date din tot sufletul şi multe multe mulţumiri.

Yemek tarifleri

Susamlı Poğaça

Malzemeler

İçi için:

Üzeri için:

Susamlı Poğaça Tarifinin Püf Noktası

Kullandığınız tüm malzemeleri oda sıcaklığında kullanmaya dikkat edin.
Susamlı Poğaça Tarifinin Pişirme Önerisi
Hazırladığınız poğaçaların üzerini arzuya göre susam-çörek otu karışımıyla da kaplayabilirsiniz. Arzu ettiğiniz iç harcıyla poğaçaları hazırlayabilirsiniz.
Susamlı Poğaça Tarifi Nasıl Yapılır?
Ilık su, toz şekerin yarısı ve instant mayayı geniş bir karıştırma kabına alın ve mayalanmanın ilk aşaması için bekletin.
Kabarmaya başlayan maya karışımına kalan toz şeker ve ılık sütü ekleyip karıştırın.
Yumurta, ayçiçek yağı, oda sıcaklığında beklettiğiniz tereyağı ve tuzu ilave edip karıştırma işlemini sürdürün.
Son olarak elenmiş unu azar azar katıp hamuru toparlanana kadar yoğurun.
Kıvam alan ve toparlanan hamurun üzerini streç filmle kapattıktan sonra oda sıcaklığında 30 dakika kadar mayalanması için bekletin.
Poğaçaların iç harcı için; maydanozu incecik kıyın. Rendelenmiş kaşar peyniri ve ezilmiş yağsız beyaz peyniri küçük bir kapta karıştırın.
Mayalanan poğaça hamurundan yumurta büyüklüğünde parçalar kopartın. Orta kısımlarına peynirli iç harçtan yerleştirdikten sonra kapatıp yassı ya da yuvarlak şekiller verin.
Üzüm pekmezi ve suyu geniş bir kapta karıştırın. Susam tanelerini düz bir tabağa alın.
Hazırladığınız poğaçaları öncelikle pekmezli suya ardından susama batırdıktan sonra tabanına yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine aralıklı olarak dizin. Son mayalanma işlemi için 15 dakika kadar bekletin.
Önceden ısıtılmış 180 derece fırında üzerleri kızarana kadar pişirin. Yumuşacık poğaçaları kısa bir süre dinlendirdikten sonra sevdiklerinizle paylaşın.

İzmir Köfte

Malzemeler

Kızartmak için:

Köftesi için:

Sosu için:

İzmir Köfte Tarifi Nasıl Yapılır?

Köfte harcı için; orta yağlı kıyma, rendelenmiş kuru soğan, bayat ekmek içi, yumurta, tuz, karabiber ve kimyonu oval bir kaba alın. Tüm malzemeyi iyice özleşene kadar yoğurun.
Köfte harcından ceviz büyüklüğünde parçalar alın ve avuç içinizde yuvarlayıp, bastırarak şekil verin. Hazırladığınız köfteleri servis tabağına dizerek bekletin.
Kabuğunu soyduğunuz patatesleri elma dilimi şeklinde doğrayın. Domatesleri halka halka doğrayın. Sap kısımlarını kestiğiniz yeşil biberleri, uzunlamasına kesin ve ortadan ikiye bölün.
Ayçiçek yağını derin bir tencerede kızdırın. Sırasıyla; patates dilimlerini ve köfteleri renk alana kadar kızartın. Fazla yağlarını bırakması için; kağıt havlu serili bir servis tabağına çıkartın.
Sos için; ayçiçek yağını kızdırın. Domates salçasını 2- 3 dakika kadar kavurun. Rendelenmiş domatesleri ekleyin ve karıştırın. Kavrulan domateslere sıcak suyu ve tuzu ekledikten sonra 3- 4 dakika kadar kaynatın.
Köfte ve patates dilimlerini fırın tepsisine sırayla dizin. Aralarına domates ve yeşil biber dilimlerini yerleştirin.
Hazırladığınız sosu üzerlerine gezdirin. Önceden ısıtılmış 200 derece fırında 20 dakika biber ve domates dilimleri kızarana kadar pişirin. Ilık olarak servis edin. Sevdiklerinizle paylaşın.

Şerbetli İrmik Tatlısı

Malzemeler

Fırın kabını yağlamak için:

Şerbeti için:

Şerbetli İrmik Tatlısı Tarifi Nasıl Yapılır?

3 adet yumurta, 9 yemek kaşığı toz şeker ve 1 çay bardağı yoğurdu derin bir kapta mikser yardımıyla toz şeker eriyene kadar çırpın.
1 su bardağı süt, 1 paket vanilini ekleyin.
1,5 su bardağı elenmiş un, 9 yemek kaşığı irmik ve 1 paket kabartma tozunu sırasıyla ekleyin. Ardından güzelce karıştırın.
Fırın kabını tereyağı ile yağlayın ve tatlı harcını kalıba aldıktan sonra üzerini bir spatula yardımıyla düzeltin.
Tatlıyı önceden ısıtılmış 175 derece fırında 35 dakika kadar pişirin.
Tatlının şerbeti için; 2 su bardağı toz şeker ve 2 su bardağı suyu 10 dakika kadar kaynatın. 3-4 damla limon suyunu katın ve kaynayan şerbeti 5 dakika sonra ocaktan alın, ılınması için bekletin.
Fırından aldığınız sıcak tatlının üzerine ılık şerbeti dökün, şerbetini içine çekmesi için 10 dakika kadar bekledikten.
Sonra dilimleyin.
Ardından servis edin. Afiyet olsun!

internet

Keloğlan ile Kırmızı Taş Masalı

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde uzak bir ülkede Keloğlan ve annesi yaşarmış. Annesi onu çok sever ` kel oğlum keleş oğlum, canımın içi oğlum, büyüde anana bak, anan yaşlanıyor a oğlum` dermiş. Anası bunu söyledikçe keloğlan hoplar zıplar, şımarır; “A benim canım anam, gözümün nuru anam, hele sen bir yaşlan, keloğlan bakar anam” diye cevap verirmiş.
Bir gün annesi komşuya gitmek için evden çıkmış, çıkarken de, Keloğlan’ı tembihlemiş.
– Sakın ha evden dışarı çıkma, kırmızı taşla maşla oynama, sonra yel alır seni, orada anam diye ağlama.
– Tamam anam, canım anam, hiçbir yere gitmem anam` demiş bizim Keloğlan ve anasının arkasından el sallamış..
Masal bu ya o sırada bir kuş keloğlanın odasının camına gelmiş ve ona seslenmiş.
– Keloğlan keleş oğlan
Neden bu telaş oğlan,
Annen sana kal dedi
Ama sen gel geç oğlan
Keloğlan şaşırmış önce. Kuşun nasıl konuştuğuna akıl sır erdirememiş. Sonra
– Sen nasıl konuşuyorsun böyle diyerek kuşa doğru koşmuş, kuşu kanadından yakalamaya çalışmış. Kuş öyle bir uçmuş ki, sanırsınız bir daha kimseler yakalayamaz onu. Keloğlan;
– Vay benim kel başım, keleş başım.. Vay benim can kuşum, can kuşum diye ağlamaya başlamış. Sonra kendisi de niye ağladığını anlamamış, söylediklerine akıl sır erdirememiş. O sırada kuş cama doğru yaklaşıp;
– Kırmızı taşa bak, hemen olduğun yerden kalk, prensesi bul, çabuk oradan uzaklaş. Diyerek uçmuş gitmiş. Keloğlan ne olduğunu anlamaya çalışmış ama bir türlü çözememiş. Ama içinden bir ses ona adeta baskı yapıyormuş, sanki meraktan çatlayacakmış. Keloğlan evden çıkmış, saatlerce yürümüş, yürümüş bir süre sonra kaybolduğunu anlamış. Kaybolmuş ama sanki başka bir ülkeye gelmiş gibiymiş. Her yerde kırmızı taşlar varmış. Taşlara doğru eğilip dokunmaya çalışınca, taşlar kaçmaya başlıyormuş. Keloğlan onları kovalamış, taşlar kaçmış, Keloğlan kovalamış taşlar kaçmış ve annesinin söylediği o rüzgar keloğlanı almış uçurmuş. Keloğlan uçarken bir yandan da annesinin sözlerini hatırlıyormuş. en sonunda kendini karanlık bir çukurun içinde bulmuş. Etraf zifiri karanlıkmış. Keloğlan bu zifir gibi karanlık içinde ne yapacağını bilemez halde duruyorken, bir kuş uçmuş havaya doğru, bu kuş Keloğlan’ın yanına gelen küçük kuşun ta kendisiymiş. Keloğlan’a kanadının birini uzatmış, Keloğlan tam kanadını tutuyormuş ki, kuş onun eline kırmızı bir taş bırakıp uçuvermiş. Keloğlan günlerce elindeki bu kırmızı taşla dolaşmış durmuş, hatta bir ejderha onu az kalsın yiyormuş, bizimki canını zor kurtarmış.
Birkaç gün sonra bir cüce keloğlanın yolunu kesmiş,`Sen bu kırmızı taşlardan ne istersin, bırak git` demiş. Keloğlan cüceyi epeyce kovalamış ve sonunda cüce gözden kaybolmuş. Sonunda bir de kafasını çevirip bakmış ki, kocaman bir sarayın yanı başında duruyor: Sarayın kapısında yine o kuş, Keloğlan elindeki kırmızı taşı kuşa doğru fırlatmış;
– Benim başıma ne haller açtın. Senin yüzünden nerelere geldim ben, anamı nasıl bulacağım söyle bana. Köyüme nasıl döneceğim diye bağırmaya başlamış. Taş kuşun kafasına çarpmış, çarpar çarpmaz etrafa kırmızı taşlar yağmaya başlamış ve o kız güzeller güzeli bir prenses olmuş, Keloğlan bu prensesle kırk gün kırk gece düğün yapmış ve köyüne dönmüş.

anonim